Tag Archives: Bartosz Arłukowicz

Pasqudy PiS prowadzą Polskę do faszyzmu. Z życia pasqud 14

9 Lip

Sędzia Igor Tuleya w programie Onet Ranowypowiedział się na temat zmian w sądownictwie wprowadzanych przez rząd PiS.

Stowarzyszenie Sędziów Polskich: Przedstawiamy kompleksowy raport, opisujący wszystkie przypadki represji władz wobec niezależnych polskich sędziów. W raporcie opisano różnego rodzaju działania, jakie zostały już podjęte, wobec dwudziestu jeden polskich sędziów.

>>>Raport<<<

Lider SLD Włodzimierz Czarzasty w ostry słowach odpowiedział – w programie Onet Rano – na liczne komentarze, jakie pojawiły pod jego głośnym twittem z 3 lipca.

„Byłem z Julią Przyłębską w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich a ze Stanisławem Piotrowiczem i Marcinem Wolskim w PZPR. Myślałem, że jestem wielką mendą a okazuje się że można być większą. Można z taką przeszłością zapisać się do PIS i awansować. Uczę się całe życie” – napisał wówczas polityk.

Teraz równie mocno stwierdził, że od historii nikt nie ucieknie i on sam nie ma zamiaru uciekać.Przyznał, że należał zarówno do Zrzeszenia Studentów Polskich jak i do PZPR, a później wstąpił do SLD. „Nie mówię, że nie byłem, nie tłumaczę tego, nie zasłaniam się, nie ukrywam” – oznajmił polityk. Dodał, że najbardziej śmieszy go to, że w związku z tym, że rządzi PiS to nie wszyscy, ale część ludzi, którzy służyli reżimowi chowają to gdzieś pod koszulę, w staniki, w buty i mówią: „nie, nigdy w życiu nas tam nie było”.

To jest mendziarstwo” – ocenił, podkreślając, że „każdy ma swój życiorys i musi za ten życiorys brać odpowiedzialność”.

Polski populizm rości sobie prawo do przemawiania w imieniu całego, jednolitego narodu i stawiania poza granicami tego narodu tych, którzy się z tym nie zgadzają; decyzje podejmowane są przez jedną osobę, co jest więcej niż zagrożeniem dla demokracji, bo jest już brakiem demokracji – takie m.in. tezy stawia w obszernym wywiadzie profesor uniwersytetu w Sydney Wojciech Sadurski.

  • – Polska nie jest państwem faszystowskim. Ktoś, kto by to powiedział, byłby winny dewaluacji tego strasznego pojęcia. Natomiast mamy do czynienia z elementami dyskursu faszystowskiego – mówi Sadurski
  • – Patrząc na nasz kraj przez okulary konstytucjonalisty, uznaję, że załamanie podziału władz jest najgroźniejszym elementem ataku na demokrację – uważa
  • – Tak naprawdę wszystkie inne instytucje realizują wolę jednego człowieka. Na tym nie może polegać demokracja – komentuje
  • – To chore i patologiczne, że Kaczyński mógł nastraszyć społeczeństwo zalewem fali imigrantów – ocenia

Z Wojciechem Sadurskim rozmawiałem za pośrednictwem Skype’a. Pan profesor jest prawnikiem konstytucjonalistą, filozofem, politologiem. Wykłada w Instytucie Europejskim uniwersytetu we Florencji oraz na uniwersytecie w Sydney, gdzie mieszka na stałe. Jest też bardzo aktywnym komentatorem w mediach społecznościowych.

Profesor Sadurski jest jednym z współtwórców Concilium Citivitas, rady, w skład której wchodzi kilkudziesięciu polskich uczonych pracujących poza granicami kraju. W dniach 9-10 lipca odbywa się pierwszy zjazd Concilium, na który wstęp jest wolny po rejestracji na stronie www.conciliumcivitas.pl. Onet jest partnerem medialnym wydarzenia, partnerem radiowym jest TOK FM.

Prof. Sadurski na zjazd Concilium Civitas nie zdołał dojechać, a kiedy rozmawialiśmy, był akurat w Santiago, stolicy Chile. Oto zapis najważniejszych wątków rozmowy:

Pisze Pan obszernie o populizmie. Czy może Pan to zjawisko zdefiniować?

Wojciech Sadurski: Populizm jest ogromnie szkodliwy i dla państwa, i dla społeczeństwa. Jest jednak zjawiskiem nie tylko polskim, ale i europejskim, światowym.

Uważam, że populizm jest reakcją na niedostatki demokracji liberalnej, ale reakcją niedemokratyczną i w tym sensie tak zwana demokracja nieliberalna, taka, która powstaje w reakcji na niedostatki demokracji liberalnej, jest pojęciem wewnętrznie sprzecznym.

Demokracja – ta bezprzymiotnikowa – nieuchronnie zakłada nie tylko władzę większości, wyrażoną w wyborach, ale także to, by ten efekt wyborczy był ugruntowany pewnymi wolnościami i uprawnieniami obywatelskimi, bez których nie ma mowy o wolnych wyborach.

Jak by Pan opisał polski populizm?

Każdy populizm jest reakcją na pewne niedostatki sytuacji społeczno-politycznej, ale te niedostatki są różne. Stąd mamy do czynienia z populizmami w liczbie mnogiej na świecie, a nie z populizmem jednym i tym samym. Niemniej są pewne cechy wspólne i te cechy wspólne w Polsce przejawiają się w sposób wyjątkowo aberracyjny.

To jest, po pierwsze, niechęć do uznania pluralizmu politycznego i związane z tym roszczenie do przemawiania w imieniu całego, jednolitego narodu. I stawianie poza granicami tego narodu tych, którzy się z tym nie zgadzają.

Po drugie, niechęć do instytucji demokracji przedstawicielskiej i rozmaitych instytucji parlamentarnych, które wymagają trudnego uzgadniania kompromisów. Chodzi o podejście do demokracji na zasadzie, którą nazywam plebiscytarną, to znaczy na zasadzie plebiscytu nad przywódcą, a nie nad poszczególnymi politykami.

Po trzecie niechęć do rozmaitych instytucji tzw. wetujących, czyli instytucji opóźniających – wpływających, a czasem wręcz kwestionujących decyzje organu przedstawicielskiego, w oparciu o pewne ograniczenia o charakterze praw i wolności obywatelskich. To są sądy konstytucyjne, czy na przykład organy polityki finansowej, jak niezależny bank centralny, czy też służba cywilna, która nie jest jednoznacznie podporządkowana większości parlamentarnej.

Populizm odrzuca demokrację?

Populizm odrzuca tę strukturę instytucjonalną demokracji, która modyfikuje, a czasem kwestionuje decyzje większości parlamentarnej. Populizm działa na zasadzie „zwycięzca bierze wszystko”.

Skoro w plebiscycie wyborczym wyborca dał nam władzę, to przez okres najbliższej kadencji mamy carte blanche na rządzenie, a rozmaite instytucje, jak niezależne sądy, inne niezależne instytucje służby publicznej np. bankowości czy wojska, są pewnym irytującym balastem, który należy porzucić. To wszystko jest cechą populizmu wszędzie na świecie i tak jest niestety w tej chwili w Polsce.

Jak to działa?

Populizm opiera się na pewnych hasłach. Jeżeli uda się przekonać społeczeństwo, że populistyczny przywódca zna odpowiedź na problemy zawarte w tych hasłach, to jest to droga do zwycięstwa.

Do tych haseł należy po pierwsze bardzo silny antyelityzm lub antyestablishmentowość, czyli przekonanie społeczeństwa, że dotychczas rządząca elita oderwała się od społeczeństwa i nie rozumie, nie szanuje jego problemów.

Po drugie niechęć do „obcych”, najczęściej definiowanych jako imigranci lub uchodźcy, ale często są to również obcy „wewnętrzni”, czyli ludzie należący do innej niż dominująca religii i rasy, orientacji seksualnej itd. Przedstawia się tych obcych jako wrogów, zagrażających dotychczasowemu trybowi życia.

Po trzecie jest to frustracja klas średnich i średnich niższych, które uważają, że tracą swoją społeczno-ekonomiczną pozycję.

I wreszcie ostatnie z tych haseł, hasło kontrkulturowe, czyli lęk przed nowym w kulturze społecznej, lęk przed tym, co wydaje się sprzeczne z tradycyjnymi ustalonymi hierarchiami, światopoglądem, religią, rodziną itd. A zatem wołanie o równość, w tym równość dla społeczności LGBT, równość płci, niedyskryminacja, otwartość na „nowinki kulturowe”.

Populiści prawicowi przeciwko temu wszystkiemu mobilizują opinię publiczną, mówiąc, że oni są po stronie wartości tradycyjnych.

I teraz, jeżeli weźmiemy te cztery kategorie haseł, to w różnych konfiguracjach i z różną intensywnością występują one w różnych państwach, gdzie populizm dominuje. W Polsce wydaje mi się, że element społeczno-ekonomiczny ma raczej drugorzędną wagę. Ale największą wagę ma połączenie trzech haseł PiS-u, czyli antyelitaryzmu, lęku przeciwko obcym i tradycjonalizmu kulturowego.

Ale dlaczego publiczność tego słucha?

Te zjawiska, hasła, które wymieniłem, mają być odpowiedzią na niewątpliwie załamanie się dotychczasowego linearnego wzrostu pozycji klasy średniej i niższej średniej – to jest kwestia mniej więcej ostatniej dekady.

Ale jeżeli przyjrzymy się temu w Polsce, to tutaj widzimy, że trzy główne elementy, o których powiedziałem – element antyelitarny, antyobcy i tradycjonalizmu kulturowego – w sposób naturalny zaostrzyły się w ostatnich latach rządów PO.

Jeśli chodzi o pierwszy element, to mieliśmy do czynienia po raz pierwszy z bezprecedensową sytuacją w całej Europie Środkowej, że jedna i ta sama formacja polityczna rządziła przez dwie następujące po sobie kadencje, czyli stosunkowo łatwo było dostrzec zmęczenie aktualnym establishmentem, aktualną elitą, ona już się opatrzyła, ale w pewnym sensie nastąpiło jakieś zmęczenie materiału.

Jeśli chodzi o drugi, to przecież jest chore i patologiczne, że Kaczyński mógł nastraszyć polskie społeczeństwo zalewem fali imigrantów, w szczególności imigrantów muzułmańskich. I wreszcie, jeśli chodzi o trzecią sprawę tradycjonalizmu, to jakby ten rosnący wpływ na świadomość publiczną ze strony rozmaitych nowych form egalitaryzmu, z których niektóre są sprzeczne z tradycyjnym nauczaniem Kościoła. I to również jest kwestia mniej więcej ostatniej dekady.

Te trzy typy zjawisk nastąpiły z taką intensywnością, że zmiana ma charakter jakościowy. I mogły dać populistom odpowiedzi na wszystkie lęki związane z tymi trzema sytuacjami.

A co z zakwestionowaniem trójpodziału władzy?

Patrząc na Polskę przez okulary konstytucjonalisty, uznaję, że załamanie podziału władz jest absolutnie centralnym, najważniejszym, najgroźniejszym elementem ataku na demokrację, na instytucje demokratyczne. Ja przyjmuję definicję demokracji jako składającą się z trzech elementów, to znaczy z wolnych wyborów, praw i wolności obywatelskich oraz trójpodziału władz.

I w Polsce, jeśli chodzi o wpływ PiS-u na strukturę demokratyczną, to ten ostatni element uległ totalnej destrukcji, w odróżnieniu do pierwszych dwóch. Zatem mamy do czynienia z sytuacją, w której cała władza skoncentrowana jest w jednych rękach, czyli w rękach przywódcy partii większościowej, partii hegemonistycznej.

Jest to fundamentalnym nie tylko podważeniem, ale jest atakiem na same fundamenty demokracji. Bo demokracja wymaga, by cała władza nie była w jednych rękach.

Czy taki model demokracji jest wszędzie na świecie taki sam?

Mamy w światowym konstytucjonalizmie rozmaite modele. Mamy model tzw. trójpodziału władzy wywodzącego się od Monteskiusza, który to model generalnie panuje w Europie. I mamy model zwany w Stanach Zjednoczonych „checks and balances” (kontrola i równowaga) – to nie jest trójpodział władzy, ale zasada jest taka, że żadna z władz nie ma absolutnych kompetencji w swoim zakresie, czyli jest jakby kontrolowana i ograniczana przez inne instytucje.

W Polsce mamy do czynienia z zaprzeczeniem i jednego modelu i drugiego – nie mamy już trójpodziału władzy dlatego, że władza większości parlamentarnej, czyli władza ustawodawcza, kontroluje zarówno władzę wykonawczą, jak i w coraz większej mierze władzę sądowniczą. Nie mamy do czynienia z „checks and balances”, dlatego że władza lidera partyjnego jest niczym nieograniczona.

A dokładniej?

Struktura konstytucyjna, która mówi o tym, kto ma jakie kompetencje, nie ma odzwierciedlenia w faktycznym podejmowaniu decyzji publicznych, gdyż wszystkie istotne decyzje podejmowane są przez jedną osobę.

I teraz, gdyby nawet ta osoba była człowiekiem nadzwyczajnej mądrości i cnoty – a nie jest – ale nawet gdyby była, to sam ten fakt jest śmiertelnym zagrożeniem dla demokracji. Więcej niż zagrożeniem – jest już brakiem demokracji.

W Polsce PiS-owi udało się prawie całkowicie obalić podział władzy. To znaczy, są jeszcze jakieś reduty niezależnej władzy, czyli niektórzy sędziowie, którzy nie poddają się dominacji ministra sprawiedliwości, czy organy takie, jak Rzecznik Praw Obywatelskich, który z kolei ma dużą moc symboliczną i prawną, ale bardzo małą moc sprawczą, bo nie podejmuje decyzji.

Tak naprawdę wszystkie inne instytucje realizują wolę jednego człowieka. Powtarzam: na tym nie może polegać demokracja. Demokracja musi być władzą ograniczoną. A w Polsce nie jest.

Ten autorytaryzm, o którym Pan mówi, odbieranie demokracji atrybutów demokracji, czy to nie brzmi jak faszyzm?

Nie, absolutnie to nie jest faszyzm. Natomiast skoro pan to słowo przywołał, chciałbym wyjaśnić, że należy odróżnić instytucjonalny faszyzm, czyli ustrój faszystowski, od dyskursu faszystowskiego.

Otóż w Polsce mamy do czynienia z obecnością już nie tylko śladowego, niestety, dyskursu typowo faszystowskiego. Nie obciążam za jego wprowadzenie samej władzy, natomiast obciążam ją za tolerowanie i czasem wykorzystywanie tego dyskursu. Na przykład nieskrywany rasizm widoczny w propagandzie antyimigranckiej jest dla mnie przejawem dyskursu faszystowskiego.

Polska nie jest państwem faszystowskim. Ktoś, kto by to powiedział, byłby, poza wszystkim innym, winny dewaluacji tego strasznego pojęcia.

Natomiast mamy do czynienia z elementami dyskursu faszystowskiego i jakkolwiek by to brzmiało radykalnie, to jestem gotów bronić tego poglądu i dawać dowody tego dyskursu w sferze publicznej, w tym także w telewizji publicznej. Bo to, że są jacyś faszyści gdzieś na obrzeżach społeczeństwa, to jest to cecha każdego państwa demokratycznego – w każdym państwie demokratycznym mamy do czynienia z rozmaitymi typami aberracji.

W momencie jednak, gdy elementy tych aberracji są przejmowane przez telewizję publiczną, telewizję kontrolowaną przez władzę publiczną i utrzymywaną przez podatnika, w tym momencie ten dyskurs polityczny – dyskurs faszystowski – wpełza do życia publicznego i wtedy wszyscy musimy się temu przeciwstawić.

Czy to się może zmienić?

To znaczy, czy mam nadzieję, że najbliższe wybory coś zmienią? Oczywiście, że mam na to wielką nadzieję i bardzo bym tego chciał. Nie jestem jednak politologiem, kimś kto się zajmuje liczeniem słupków i wróżeniem z fusów o tym, jakie będą wybory, ale bardzo na to liczę i bardzo, bardzo tego pragnę dla Polski.

Sianie propagandy nienawiści czy szerzenie nieprawd to specjalność PiS – mówi Bartosz Arłukowicz w rozmowie z Magdą Jethon.

Śledzi Pan kampanię PiS?

Generalnie rzecz ujmując tak, choć będąc w środku naszej kampanii, nie oglądam się na przeciwników. Nie prowadzę też walki wewnątrz partii, takie mam zasady. Każdego dnia robię swoje.

A słyszał Pan, że Jarosław Kaczyński na konwencji PiS powiedział: „Jesteśmy wyspą wolności i dlatego jesteśmy tak cenni dla całego świata”?

To jest absurdalne rozumowanie. Kaczyński od lat buduje alternatywną rzeczywistość. To przecież on jest autorem słynnych słów, że „nikt nam nie będzie wmawiał, że czarne jest czarne, a białe jest białe”. To oni – politycy PiSu podzielili Polaków na lepszy i gorszy sort, nazywali „kanaliami”, „zdradzieckimi mordami” z wtórującym Joachimem Brudzińskim krzyczącym na ulicy „komuniści i złodzieje”. A na okrasę, wisienka na torcie, pani premier Szydło krzycząca z mównicy sejmowej „nam się te pieniądze po prostu należały” to jest dla mnie kwintesencja PiS.

A jak się Panu podoba taki obrazek: Kaczyński z karabinem w ręku, spoglądający w celownik i hasło: „Przed nami nowe cele” .

A to nie jest jakiś mem?

Zdjęcie z takim hasłem zamieściło na Twitterze Małopolskie PiS jako reklamę konwencji tej partii w Katowicach…

Cała filozofia PiS polega na podziale Polaków, na podziale społeczeństwa, dewaluacji elit, próbie wymiany elit, destabilizacji instytucji państwa. To jest zamierzony plan, który Kaczyński wprowadza w życie, budując nienawiść każdego dnia. Wzbudza takie emocje, które powodują, że Polacy nie patrzą na „osiągnięcia” rządu, nie widzą tych wszystkich złych rzeczy, które dzieją się w rządzie. Budowanie tych emocji zasłania prawdę o rządzie i o tym, co tam się dzieje – myślę o sposobie rządzenia państwem, nepotyzmie, zatrudnianiu najbliższych, o nagrodach etc.

Wasza kampania już się zaczęła, chociaż jeszcze nie wiadomo, kto będzie w koalicji. PSL zostawiło decyzję Platformie, ale tak naprawdę to podjęło decyzję…

Uważam, że nie ma miejsca na spory w opozycji. To mnie bardzo boli, bo o to właśnie chodzi Kaczyńskiemu. Taki jest jego scenariusz – skłócona, polemizująca ze sobą, opozycja. Jestem przeciwnikiem dyskutowania opozycji ze sobą i o sobie, jestem zwolennikiem prowadzenia kampanii w walce o głosy wyborcze z PiS, a nie z Biedroniem, czy z Kosiniakiem-Kamyszem.

Kosiniak-Kamysz tego nie rozumie?

Jestem przekonany, że akurat Władek to rozumie. Pytanie tylko, czy jest dobry czas, żeby dyskutować między sobą i stawiać warunki, że z tym tak, a z tamtym nie.

Połowa społeczeństwa martwi się, czy dacie radę, czy wyciągnęliście jakieś wnioski z kampanii do Europarlamentu, czy wiecie, co poszło nie tak?

Czas kampanii opartej tylko i wyłącznie na billboardach, na konferencjach prasowych, na konwencjach partyjnych bezpowrotnie minął. Dzisiaj, w dobie Internetu, powszechnego i błyskawicznego dostępu do informacji, tysiąca opinii różnych ludzi na ten sam temat, nie można zbudować skutecznie kampanii tylko na konwencjach. To musi być interaktywna praca z wyborcami, dostosowana do nowych warunków i rzeczywistości, musi to być kampania na ulicy.

PiS ponoć podczas kampanii prezydenckiej Dudy korzystał z usług amerykańskiej firmy z Chicago. Czy opozycja ma takie wsparcie?

Tego nie wiem, ale ja najlepiej czuję się wśród ludzi, w niewielkich miejscowościach, miasteczkach, wioskach i taką kampanię zamierzam prowadzić.

Prezes Kaczyński nie ukrywa, że PiS korzysta z badań socjologicznych. Czy koalicja robi to również?

Oczywiście, że tak. Rozmawiamy z profesorami, ekspertami, socjologami, psychologami społecznymi, ale kluczem w polityce są jednak emocje wyczuwania nastroju społecznego. To jest najważniejsze w kampanii.

Wierzy Pan, że wystarczy wyjść do ludzi, uścisnąć dłoń i rozmawiać?

Kampania jest wieloaspektowa, musi być złożona z różnych elementów. Nie można dzisiaj wygrać wyborów, opierając się tylko i wyłącznie na dużym przekazie. Kampanię można wygrać, łącząc duży przekaz z intensywną pracą na ulicy. Jestem świeżo po bardzo trudnej, ciężkiej, dużej kampanii do Parlamentu Europejskiego i nie mam wątpliwości, że ten bardzo dobry wynik, który nawet mnie zaskoczył, uzyskałem dzięki temu, że spędziłem trzy miesiące na ulicy, dzień w dzień, od świtu do nocy.

Akurat Pan sobie świetnie radzi w rozmowach oko w oko z wyborcami. Czy jednak koledzy są równie dobrze przygotowani? Nie każdy ma zdolność wejścia w tłum i rozmawiania…

Każdy ma inne umiejętności, ale polityka to jest gra zespołowa i trzeba umieć to połączyć. Jedni mają wyjątkowy dar do organizacyjnego prowadzenia partii politycznych, drudzy mają dar, żeby być na ulicy, trzeci do analiz eksperckich i merytorycznych. Tylko połączenie tych zdolności daje dobry efekt.

Potrzebne są jakieś spójne opowieści, jakieś konkrety… Mówi Pan o tym, że np. na chemioterapię dla wszystkich Polaków chorych na raka w Polsce wydaje się rocznie 1,3 mld zł. Dokładnie tyle samo, ile obecny rząd przekazał na tzw. media publiczne? Czy ludzie to wiedzą?

Na każdym spotkaniu o tym mówię. Ludzie są zaskoczeni, dlatego że przeciętny obywatel nie zdaje sobie sprawy ze skali tej kwoty. Nikt z nas miliarda prawdopodobnie na żywo nie widział. Kwota 1,3 mld to suma trudna do wyobrażenia, ale jak się powie ludziom na spotkaniu, że przekazano na „telewizję publiczną” pieniądze, które wydaje się rocznie na chemioterapię dla wszystkich ludzi chorych na raka w Polsce, to ludzie otwierają oczy szeroko i mówią – to jest niemożliwe. A ja mówię: to jest możliwe i to jest prawda.

Macie więcej takich faktów, krótkich, spójnych….

Oczywiście, rozmawiamy o sprawach bliskich ludziom. Ludzie pytają o ceny, to jest coś, co bardzo doskwiera, widzą to w swoim sklepiku, warzywniaku. Dziś pietruszka kosztuje około 20 zł za kilogram, a masło podrożało przeszło 50 proc. To są rzeczy, o których politycy muszą mówić, dlatego, że jeżeli będziemy mówili tylko o wielkich ideach, projektach politycznych, to nie trafimy do ludzi. To są dla nich obce tematy, ludzie muszą rozmawiać o tym, co dotyczy ich życia, o ich chodniku, drodze czy szkole. Często podchodzą do mnie i mówią: „polityka mnie nie dotyczy, ja nie chcę mieć z tym nic wspólnego”, nie zdając sobie sprawy z tego, że polityka dzisiaj wkracza do prywatnego domu każdego z nas. Politycy dzisiaj chcą decydować, jak mamy żyć, z kim mamy spać, kogo możemy trzymać za rękę. Polityka wkracza na sale porodowe, mówi kobietom, jak mają rodzić dzieci. Polityka dzisiaj uniemożliwiła korzystanie z programu in vitro. To są fakty, na które codziennie wpływa polityka. Polityka też kształtuje to, jak będą wyglądały nasze szkoły 1 września. Polityka zdecydowała o tym, jak wyglądają podręczniki naszych dzieci. Mógłbym tak wymieniać bez końca…

Podczas ulicznych spotkań nie ma zbyt dużo czasu na odkłamywanie propagandy rządowej. Jesteście przygotowani na odpieranie zarzutów, często fałszywych?

Sianie propagandy nienawiści czy szerzenie nieprawd to specjalność obecnej ekipy rządzącej. Walczymy z tym. Dobry przykład mieliśmy w sobotę, kiedy na konwencji PiS użyto brutalnie człowieka, pana Andrzeja, którego spotkaliśmy na ulicy w Węgrowie i z którym sympatycznie porozmawialiśmy. Na szczęście udało mi się obnażyć manipulację pani premier Szydło oraz całych dywizjonów trolli internetowych, które ruszyły w tej sprawie i próbowały wmówić widzom i czytelnikom, że nasz sympatyczny śmiech był naśmiewaniem się z pana Andrzeja. Ten dzień, jak w soczewce pokazał, że ekipa PiS użyje każdego narzędzia, zniszczy każdego człowieka, dla swojego krótkiego celu politycznego.

PiS śledzi Wasze spotkania kampanijne?

W miniony weekend nie odstępowała nas ani na chwilę TVP Info.

A co najczęściej ludzie Wam zarzucają? Co do Was krzyczą na ulicy? Że odbierzecie 500+?

Ludzie rozsądni doskonale wiedzą, że tak się nie stanie. Że to jest kłamstwo stworzone i wmawiane przez PiS.

Ale głosują też nierozsądni…

Staram się wszystko tłumaczyć, bo jestem zwolennikiem nieodcinania się od elektoratu PiS, czy wręcz przekonywania go do siebie. W kampanii jeździłem głównie do miasteczek, w których mieliśmy najmniejsze poparcie, czy w których PiS wygrywał. Takim miasteczkiem,  gdzie nasze wyniki nie były najlepsze jest Białogard. Byłem tam wielokrotnie po to, żeby przekonać mieszkańców do siebie i udało się. Takich miast „odbijanych” jest dużo. Nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że jakieś miejsca to są bastiony PiS i tam nie ma po co jeździć. Ja w sobotę byłem w bastionie PiS na Podlasiu, byłem w Augustowie, Suchowoli, w Suwałkach…

Ale to nie są dla Pana przyjemne miejsca?

Nic podobnego. Spotkałem bardzo dużo sympatycznych reakcji. Były też negatywne zachowania, ale nie ma co się tym przejmować. Ludzie w większości byli zadowoleni, że byliśmy w ich miastach, że ich odwiedziliśmy, podaliśmy setki rąk, rozmawiali z nami. Niektórzy mówili, że na nas czekali.

To pewnie była akurat grupa waszych zwolenników…

Nie, na rynku rolno-towarowym w Białymstoku, o 8.00 rano, w sobotę, nie mogłem spotkać wycelowanej grupy. Ja się nie spotykam, jak Kaczyński z gronem swoich fanów przywiezionych autobusami, w zamkniętym pomieszczeniu i w tłumie ochroniarzy, tylko idziemy ekipą „Bartek team”, a teraz „Koalicja team”, na rynek rolno-towarowy w Białymstoku, tam, gdzie stoją ludzie i sprzedają marchewkę, pietruszkę, warzywa i są wkurzeni na rzeczywistość. Tam wchodzimy, ale nie po to, żeby mówili panie Bartku super, że pan przyjechał, tylko wchodzę przekonać gościa, który do mnie krzyczy komunisto. I w końcu go przekonuję.

A sprawdzał pan, jaki miał Pan wynik w Białogardzie?

Tak. W mieście Białogard nasza lista zdobyła 3 665 głosów, co dało 49,78%. Ja sam zdobyłem 2 647 głosów. Dodam, że w Koszalinie, wchodząc na giełdę koszalińską – to jest takie specyficzne miejsce, gdzie kilkanaście tysięcy ludzi handluje wszystkim w każdą niedzielę – udało mi się zdobyć więcej głosów niż cała lista PiS razem wzięta. Czyli wszyscy politycy PiS zdobyli mniej głosów niż ja, chodząc po giełdzie przez cztery niedziele.

Kampania to Pana żywioł… super skutecznie walczył Pan o siebie, ale teraz ma Pan walczyć o partię. To chyba nie to samo?

Mechanizmy są te same. Obiecałem koleżankom i kolegom nie tylko z PO, że pomożemy im w kampanii. Pomogę też niektórym politykom, bo mnie o to poprosili, w kilku kampaniach indywidualnych. W sobotę pomagaliśmy Tomkowi Cimoszewiczowi, Krzysiowi Truskolaskiemu, Bożenie Kamińskiej, Robertowi Tyszkiewiczowi. Będziemy pomagać też i innym koleżankom i kolegom.

Jest Pan tak silny psychicznie i fizycznie, że może Pan z siebie tak dużo dawać?

Nie mnie to oceniać, ale staram się zawsze robić to, co robię dobrze. I zawsze się przykładam niezależnie od tego, czy gram na gitarze, czy robię politykę, czy leczę dzieci.

Jak Pan znosi ataki, oskarżenia… Nie załamuje się Pan?

Nie. Mogę powiedzieć wszystkim trollom, którzy mnie tysiącami codziennie hejtują: szkoda waszych baterii. Niezależnie od tego, ile hejtu wylejecie będziemy robić swoje.

To jednak jest pan silny.

Staram się być silny i zdecydowany.

Trudno jest doradzać doświadczonym politykom Platformy, czy to nie jest tak, że w Platformie każdy wie najlepiej?

Nie ustawiam się w roli osoby doradzającej, ustawiam się w roli osoby pracującej.

Wierzy pan w zwycięstwo koalicji?

Jestem optymistą. Sytuacja polityczna w kraju jest bardzo trudna, to są najważniejsze wybory od 89 r. One określą przyszłość Polski, nie na cztery lata, a co najmniej na osiem, a nawet dwanaście lat. Te wybory będą decydowały o przyszłości naszych dzieci, naszych rodziców, babć, dziadków i nas samych. I nie ma dzisiaj miejsca na mówienie, że ja nie chcę brać udziału w polityce, że niech oni robią politykę, niech oni robią wybory, niech oni w końcu zwyciężą z tym PiS, niech oni odsuną PiS – to my razem musimy odsunąć PiS.

Reklamy

Frankenstein Kaczyński stworzył Eligiuszów Niewiadomskich

1 Czer

Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe skazał na 5 miesięcy pozbawienia wolności Marcina L., który po tragicznej śmierci prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza groził, że zabije przewodniczącego Rady Europejskiej. O sprawie w artykule „Policja zatrzymała mężczyznę, który groził śmiercią Donaldowi Tuskowi”.

Oprócz kary więzienia, Marcin L. ma „zakaz kontaktowania się oraz zbliżania do pokrzywdzonego na odległość krótszą niż 150 metrów, przez okres 5 lat od daty uprawomocnienia się wyroku” – „Nadto orzeczono wobec oskarżonego obowiązek poddania się psychoterapii lub psychoedukacji w celu poprawy jego funkcjonowania w społeczeństwie” – poinformował rzecznik prasowy Sądu Okręgowego w Gdańsku Tomasz Adamski.

Adamski dodał, że „na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu tymczasowe aresztowanie od 16 stycznia 2019 r. do 30 maja 2019 r”. Wyrok nie jest prawomocny.

5 380 000 zł oszczędności, dwa domy, mieszkania, uprawnienia do akcji banku – to niektóre elementy majątku premiera Mateusza Morawieckiego. W Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Premiera opublikowano właśnie jego oświadczenie majątkowe według stanu na 31 grudnia 2018 r.

Wynika z niego, że Morawiecki ma dwa domy. Pierwszy ma 150 m kw. i postawiony jest na działce o powierzchni ok. 0,46 ha wraz zabudowaniami gospodarczymi i domkami letniskowymi. Drugi ma około 100 m kw. na działce o powierzchni ok. 3100 m kw.

Poza tym Morawiecki ma mieszkanie o powierzchni 72,4 m kw. (z meblami i sprzętem o wartości ok. 1 mln zł) oraz jest współwłaścicielem szeregówki o powierzchni 180 m kw. Ma także działkę rolną o powierzchni ok. 2 ha. Jeśli chodzi o mienie ruchome o wartości powyżej 10 000 zł, premier wymienił zabudowę kuchenną o wartości ok. 60 000 zł oraz meble o łącznej wartości ok 195 000 zł.

Oszczędności premiera to ok. 5 380 000 mln zł. Morawiecki zadeklarował także uprawnienia do akcji banku Santander w wysokości do 350 000 zł.

W oświadczeniu Morawiecki napisał, że pożyczył siostrze ok. 300 000 zł. O żonie nic nie napisał, bo przecież mają rozdzielność majątkową…

Europosłnka Janina Ochojska odniosła się do zachowania polityków Koalicji Europejskiej (Róży Thun, Danuty Huebner i Bartosza Arłukowicza) w czasie „zaprzysiężenia europosłów” w Sejmie).

Kolejne już wybory pokazały, jak łatwo populistom z PiS przekonać do siebie Polaków. Co tam Konstytucja, prawa człowieka, trójpodział władzy, perspektywiczne myślenie…

Zjawisko polityczne, polegające na „popieraniu lub lansowaniu idei, zamierzeń, głównie politycznych i ekonomicznych, zgodnych z oczekiwaniami większości społeczeństwa w celu uzyskania jego poparcia i zdobycia wpływów lub władzy” opiera się na siedmiu kryteriach (według politologa Jana-Wernera Müllera). To przeciwstawianie prawdziwemu „ludowi” lub „narodowi” – elitom, zrzucenie odpowiedzialności – za problemami stoją konkretni ludzie o wątpliwej moralności i obiecują „rozliczenie” elit po dojściu do władzy, odwołanie się do „prawdziwego ludu” czy „narodu”, ale jednocześnie wykluczenie z niego wszystkich, którzy się z nimi nie zgadzają, po przejęciu władzy dokonanie skoku na aparat państwa – sądy, urzędy, armię – i obsadzanie go swoimi ludźmi, dążenie do wyeliminowania niezależnych mediów, dyskredytacja protestów społecznych i przedstawienie protestujących jako agentów obcego wpływu, stawanie na uszach, by utrzymać pozory demokracji.

Czy ktoś zgadnie, jakie pojęcie chodzi mi po głowie? Odpowiedź banalnie prosta. To populizm. A kto jest mistrzem populizmu w dzisiejszej Polsce? Toż to PiS w pełnej krasie.

Warto rzucić okiem na Indeks Autorytarnego Populizmu – Authoritarian Populism Index 2019, opracowany przez szwedzki think-tank Timbro. Autorzy, tworząc listę najbardziej populistycznych partii, wzięli pod uwagę m. in. kreowanie konfliktów „ludzie” kontra „elity”, silny nacjonalizm, dążenie do usuwania instytucjonalnych ograniczeń władzy czy antykapitalizm. Nikogo więc nie powinno dziwić, że nasi wybrańcy zajmują tam „chwalebne” trzecie miejsce w doborowym towarzystwie węgierskiego Fidesz i greckiej Syrizy oraz 4 miejsce (za Węgrami, Grecją i Włochami) pod względem poparcia.

Kolejne już wybory, tym razem do Europarlamentu, pokazały, jak łatwo populistom z PiS przekonać do siebie Polaków. Co tam demokracja… Co tam Konstytucja, prawa człowieka, trójpodział władzy, myślenie perspektywiczne… Liczy się tylko to, co tu i teraz, czyli populistyczne hasełka partii rządzącej, do której ludzie lgną jak ćmy do światła.

Ok. 70% wsi zagłosowało na PiS w wyborach do Europarlamentu. Nieważne, że to właśnie PiS wprowadziło ustawę o zakazie sprzedaży ziemi. Nieważne, że część mieszkańców wsi będzie musiała pracować dłużej, bo tak zakłada nowa ustawa emerytalna. Mało tego, część z nich, którzy do tej pory otrzymywali częściową emeryturę, teraz będą mieli niższe świadczenia niż dotychczas. Nieważne problemy z dopłatami obszarowymi, bo ARiMR, obsadzona przez pisowskich „ekspertów”, zawaliła sprawę. Nieważne, że rząd obiecał pomoc finansową w związku z suszą i nawalił. Wszystko to poszło w zapomnienie, bo najważniejsza stała się ta Krowa Plus i Świnka Plus. Czyż to nie wystarczający powód, by puścić w niepamięć wcześniejsze wpadki, polecieć bladym świtem do lokali wyborczych  i zagłosować na PiS? Jakoś do wielbicieli dodatkowej kasy za zwierzątka nie dotarło, że prezes Kaczyński obiecał kasę, której nie ma. Zapomniał wspomnieć, że pieniądze na ten cel mają pochodzić z funduszy unijnych, które będą obowiązywać od 2021 roku. Polscy rolnicy załapią się na nie, ale tylko pod warunkiem, że rząd złoży odpowiednie dokumenty w tej sprawie do KE. Jednak do dzisiaj nic do KE nie dotarło.

Swoje głosy przekazali partii rządzącej beneficjenci 500 Plus. Oni będą stali wiernie przy swoich politykach, bo PiS tak o nich dba, otacza taką troską, uważa za sól polskiej ziemi. PiS zmniejsza uposażenie posłów, nagrody oddaje dla biednych do Caritasu, dorzuca po 3 stówy na wyprawki szkolne, a do tego daje dodatkową kasę już nawet na pierwsze dziecko. Super po prostu – PiS jak jeden wielki Samarytanin.

Tylko uwadze wielbicieli unika, że to nie PiS daje. Oni sobie sami dają, płacąc podatki, wydając coraz więcej na produkty spożywcze i warzywa. To ich własne pieniądze wracają do kieszeni i to tylko w części. Nie mam nic przeciwko pomocy socjalnej, ale musi być ona prowadzona z głową. Jeśli nie jest obudowana dobrymi programami aktywizacji zawodowej, to jest to tylko populistyczne rozdawnictwo, kształtujące postawę roszczeniową i nic poza tym.

Nie zapominajmy o trzynastkach dla seniorów, które tak uwiodły wielu z nich i nie szkodzi, że zrealizowane zostały tylko w tym, 2019 roku, a co będzie z nimi dalej, licho wie. Może jeszcze w przyszłym roku emeryci się na nie załapią, bo czekają nas przecież wybory prezydenckie, ale potem?

PiS wysłało też swój populistyczny uśmieszek rodzinom osób niepełnosprawnych. Najpierw „olało” ich protest w Sejmie, zlekceważyło trudy życia codziennego, ale gdy wskoczyło w kampanię wyborczą natychmiast wyciągnęło asa z rękawa i obiecało kolejne 500 Plus właśnie dla niepełnosprawnych. Mowa była nawet o wrześniu, ale teraz, gdy już wypchnęło swoich do Brukseli,  coś tam zaczęło się mieszać i padają jakieś mgliste obietnice, że kiedyś, że może…

Ciekawe, co jeszcze wymyślą populiści z PiS, by wygrać kolejne wybory, a potem dać Polsce swojego prezydenta. Fantazja prezesa Kaczyńskiego nie zna granic i na pewno powali nas na kolana kolejnymi pomysłami. Pomysłami, które lud kupi, nie widząc, że ładuje się w pisowski autorytaryzm. Nie dostrzegając, że za chwilę, gdy PiS osiągnie swój cel, czyli władzę bezgraniczną, przestanie być potrzebny i będzie musiał tańczyć tak, jak mu partia rządząca zagra. No ale cóż… kolejny raz powtórzę, że „każdy naród ma taką władzę, na jaką zasługuje”. Tak więc  populiści górą, a reszta… reszta niech spada.

Kaczyński i jego ancymonki łowią wyborców idiotów

13 Maj

„Dzisiejsza wizyta Jarosława Kaczyńskiego na Pomorzu Zachodnim dla dwóch złowionych szczupaków, była wyjątkowo szczęśliwa” – napisał na Twitterze Joachim Brudziński. Prezes PiS w towarzystwie ministra spraw wewnętrznych zajmował się łowieniem ryb, a konkretnie szczupaków, którym łaskawie darował życie, wrzucając je z powrotem do jeziora.

Nie tylko wędkowanie zajmowało szanownego prezesa. Brudziński na Twitterze zamieścił prawdziwą fotorelację z piknikowania Kaczyńskiego na łonie natury. Było więc ognisko, pieczenie kiełbasek i „świeża ryba na brzozowym ogniu”.

Internauci bezlitośnie wyśmiali Kaczyńskiego, który „ułaskawił” szczupaki: – „Ukochany Przywódca daruje życie dwóm lewackim szczupakom” – zdjęcie nadające się na czołówkę północnokoreańskiej prasy”; – „Raczej powinny czuć się wyróżnione, że to „emerytowany zbawca narodu” je złapał”; – „Co robi PiS, by zagłuszyć temat #TylkoNieMówNikomu? Zaczyna robić cyrk obwoźny z Jarosławem Kaczyńskim w roli głównej. Kaczyński na rybach, Kaczyński w Pytaniu na Śniadanie. Może jeszcze zgłoszą go do „Rolnik szuka żony”?”; – „Kapliczkę postawić i pomnik z tablicą pamiątkową. Wódz się zadumał oczywiście na tej łódce?”; – „Zalew imienia Jarosława teraz będzie”.

Wielu powątpiewało w umiejętności wędkarskie prezesa: – „Fajna ustawka. Przecież prezes nawet nie widzi spławika”; – „Ta fajtłapa nie jest w stanie nabrać śledzia z puszki widelcem bez asysty goryli, których mu fundujemy, więc w te ustawki mogą wierzyć wierni fani Wiadomości”;

„Przerażony, pewno pierwszy raz w życiu coś takiego robił… a wszystko dla głosów. Żałość”. Dopytywali też, czy Kaczyński ma kartę wędkarską, czy kłusował.

Film braci Sekielskich wstrząsnął Polakami. Nie pozwolił przejść obojętnie, wzbudził ogromne emocje. Szymon Hołownia nie obejrzał filmu do końca, bo nie dał rady, „zwyczajnie rzygać się chce”, jednak z szacunku dla ofiar, wróci do niego.

Ma on nadzieję, że po tym filmie hierarchowie kościelni wreszcie rozpoczną walkę z patologią i przestaną upolityczniać problem, nazywając go atakiem na kościół.  Zwrócił się do nich bezpośrednio, mówiąc, że „to Wy, swoim tchórzostwem, ignorancją i koniunkturalizmem niszczycie życie nie tylko ofiarom tych przestępstw, ale i setkom uczciwych księży, tysiącom katolików na których spadnie społeczne odium za cały ten bajzel, za ofiary odpowiedzialności zbiorowej”.

>>>

Zapewnił jednocześnie, że mimo tego, co się wydarzyło, mimo postawy duchownych, nie zamierza odejść z kościoła, bo „to mój dom. I właśnie to daje mi prawo do gniewu i do stanowczego domagania się od zarządzających jego instytucjonalnym wymiarem, by wreszcie posprzątali ten syf i przestali chrzanić (by nie powiedzieć mocniej) o tym, że Sekielski jest stronniczy (…)”.

Bardzo ostro na wypowiedź Hołowni zareagowała pisarka Manuela Gretkowska. Nazwała go „Woody Allenem polskiego katolicyzmu”, przypomniała, że od wieków kościół boryka się z ogromnymi problemami, czego przyczyną są jego „przegniłe fundamenty, zmurszałe mury i dziurawy dach” i nie widzi szans na to, by cokolwiek się zmieniło. Według niej słowa Hołowni są „kolejną zapowiedzią pucowania ruiny, w której już nikt normalny nie chciałby zamieszkać (…) Jak bardzo bezdomnym duchowo trzeba być, żeby nie czuć smrodu jej zgnilizny? Lewych finansów, prześladowania kobiet, zakłamania, pychy i chciwości. Ale Polak potrafi. Za pomocą polskiego hydraulika naprawimy watykańskie szambo, które teraz wybiło. Nie życzę nikomu renowacji gówna”.

Więcej Gretkowskiej:

Sekta, smród zgnilizny, watykanskie szambo. O Kościele po filmie „Tylko nie mów nikomu”

Polski katolik to nie tylko wyznawca Polskiej Instytucji Kościelnej

Na śmietnikach „wylądowały” tylko nazwiska hierarchów odpowiedzialnych za krycie pedofilii, nie wizerunek Madonny…

…zapewniała aktywistka Ewa Podleśna w rozmowie z TOK FM i zapowiedziała – Dzisiaj będziemy wysyłać zażalenie na zatrzymanie mnie przez płocką policjęjako bezzasadne, nielegalne.”

Nie rozklejałam naklejek na przenośnych toaletach ani na śmietnikach” – zapewniła, wyjaśniając: „Wlepki nie są skonstruowane w ten sposób, że nie można ich zdjąć i przekleić. Naklejki nie były też rozrzucane. Były naklejane na kierunkowskazach, tak aby wskazywały kościół” – powiedziała pani Ewa.  „Właściwie cały szlak dojścia do kościoła był obklejony, natomiast z zachowaniem odpowiedniej formy”  podkreśliła.

Wyjaśniała: „Ta akcja składała się przede wszystkim z dwóch elementów: jednym był wizerunek z tęczową aureolą, drugim elementem była lista hierarchów kościelnych, którzy dopuścili się krycia czynów pedofilskich w Kościele. Owszem, na koszach na śmieci widniały listy nazwisk hierarchów odpowiedzialnych za krycie pedofilii, ale nie wizerunek Matki Boskiej” – podkreśliła Podleśna.

Teraz, „zmieniają się zarzuty, ponieważ minister Brudziński zdaje sobie sprawę z tego, jak kuriozalny jest zarzut ścigania mnie z powodu tęczowej aureoli” – oceniła Podleśna, dodając, że zarzuty wobec niej zostały sprecyzowane dopiero wówczas, kiedy była przesłuchiwana.

Przegramy wszyscy, jeśli tak bardzo się podzielimy, że połączenie będzie już niemożliwe.

Donald Tusk przekazał Polakom swoje przesłanie. Ważne przesłanie, bo chodziło w nim o ratowanie Polski pękniętej na pół, gdzie wciąż trwają próby palenia mostów przerzuconych nad przepaścią, dzielącą walczące obozy. Tusk przywiózł gałązkę oliwną ludziom, którzy nie chcą ze sobą gadać, a jeśli muszą, to już nie mówią, tylko krzyczą. Wezwał do zgody rodaków, od kilku lat umiejętnie podburzanych i szczutych na siebie wzajemnie. Nawoływał do opamiętania i otrzeźwienia zarówno tych, którzy Polskę traktują jak łup należny im w podbitym kraju, jak i tych, którzy planują wyciąć w pień najeźdźców, bo pozbawieni wolności i godności nie potrafią żyć obok.

Słowa Donalda Tuska skłaniają do myślenia. A jest o czym myśleć. – Zwycięstwo wyborcze to nie anihilacja, wygrana nie może oznaczać eliminacji oponentów – mówił Donald Tusk. Od zawsze był tego zdania. Kiedy został premierem nie zrobił generalnej czystki w urzędach.  Pozwolił, by na ważnych stanowiskach państwowych przetrwało wielu funkcjonariuszy Kaczyńskiego. Pozostawił na czele służb Mariusza Kamińskiego, mimo że ten, wbrew etycznym standardom urzędnika państwowego, publicznie sugerował, że na Platformę głosować nie należy. Donald Tusk nie palił się też do rozliczenia prominentnych działaczy PiS za ich bezprawne decyzje. W konsekwencji ewidentne naruszenia prawa, które dały początek obecnemu bezprawiu, pozostały bezkarne.

Czy nasz były premier chciałby po wyborach powtórnej abolicji? Jeśli tak, ryzykujemy nie tylko przetrwanie antydemokratycznego „układu”, ale także upowszechnienie i praktycznie usankcjonowanie bezkarności za przestępstwa motywowane politycznie. Jeśli nie – chciałbym usłyszeć wyraźną wskazówkę, że „rezygnacja z odwetu” nie oznacza tym razem odpuszczenia grzechów i powszechnej amnestii dla ewidentnych przestępców łamiących prawo i że odstąpienie od rewanżu nie oznacza pozostawienia na stanowiskach państwowych skompromitowanych funkcjonariuszy PiS oraz ich niekompetentnych pociotków.

– Z pokonanym przeciwnikiem trzeba znaleźć nić porozumienia. Musimy wyjść sobie naprzeciw – apelował Donald Tusk.  Niełatwo przychodzi mi wyobrazić sobie to „wyjście naprzeciw”, które złośliwie kojarzy mi się z popularnym hasłem w stanie wojennym: WSTĄP DO ZOMO – WYJDZIESZ NA LUDZI.  Owszem, potrafię zrobić krok w kierunku myślących niesamodzielnie.  Tylko co miałbym powiedzieć stając naprzeciw licznych rodaków ślepo wierzących w idiotyczne teorie smoleńskie, tajne związki Tuska równocześnie z Merkel i Putinem oraz przekonanych, że edukacja seksualna wystawia dzieci i młodzież na pastwę pedofilów?  Jak porozumieć się z tymi, którzy za nic nie chcą odłączyć się od Matrixa? Próbuję też wyobrazić sobie rozmowę z PiS-owskimi inżynierami dusz, z cynicznymi oszustami nazywającymi Polaków „ciemnym ludem”, któremu wcisnąć można najgłupszą nawet ściemę. Kiedy próbuję sformułować przyjazne przesłanie do tych, którzy z premedytacją zaczadzili swoich rodaków oparami absurdu i zapędzili ich w świat alternatywny, to nie potrafię znaleźć innych słów, niż powszechnie uznane za obelżywe.

Donald Tusk namawia mnie, bym nie traktował przeciwników politycznych jak śmiertelnych wrogów, bo niezależnie od wyniku wyborów przyjdzie nam żyć obok siebie.  Mam z tym problem. No bo – jak żyć, panie premierze? Jak żyć w towarzystwie ludzi, dla których partyjne wytyczne są jedynym źródłem norm prawnych i reguł etycznych? Jak żyć obok tych, którzy zdecydowali się przekroczyć granicę zdrowego rozsądku i egzystować odtąd w świecie nierealnych nonsensów? Jak przekonać posła Mularczyka, że jego żądanie wypłacenia Polsce prawie biliona dolarów odszkodowania za straty wojenne są absolutną mrzonką, która może zepchnąć Polskę z powrotem do przedpokoju Europy, w pobliże drzwi wyjściowych? Jaki kompromis mógłbym osiągnąć z europosłem Legutką, pasożytującym na europejskiej wspólnocie, który za unijne pieniądze chciałby Unię rozwalić i na jej gruzach przywrócić dawną wspólnotę węgla i stali? Co miałbym powiedzieć kurator Barbarze Nowak sugerującej, że to ludzie z ZNP wywołują alarmy bombowe w szkołach? Jak rozmawiać z prezesem Kaczyńskim, który zapisał Episkopat do swojej partii, broni Kościoła przed nim samym i odmawia patriotyzmu występującym przeciw zarazie pedofilii wśród kleru? Co miałbym powiedzieć ministrowi Brudzińskiemu, który nie zna podstaw demonstracyjnie głoszonej wiary, nie ma pojęcia, że cześć oddawana obrazom to bałwochwalstwo i który łatwiej kojarzy swastykę z hinduskim symbolem szczęśliwości, niż tęczę z biblijnym znakiem początku nowego życia po zakończenia czasu trwogi? Byłbym wdzięczny za wskazówkę – czy chodzi o to, by rozpocząć debatę z takimi jak Legutko, Nowak, Kaczyński, Brudziński, lub Mularczyk i życzliwie roztrząsać ich „argumenty”, czy o to, by wyjść im naprzeciw, prostować ich kłamstwa, polemizować z propagandowymi idiotyzmami, obnażać cyniczne szyderstwo sentencji „do polityki nie idzie się dla pieniędzy” – czyli stawać przed nimi, z odkrytym czołem, w prawdzie i w języku, który nie wyklucza?

Wątpliwości i pytania do byłego premiera, a przyszłego prezydenta, nie umniejszają wagi jego przesłania dla Polaków. Bo prawdą jest, że najlepsze 30 lat w historii Polski miało swoje źródło w kompromisie między obozami podzielonymi jeszcze bardziej niż obecnie.  Prawdą jest, że nienawidzący się nawzajem usiedli kiedyś do okrągłego stołu i doszli do porozumienia.  I prawdą jest również, że przegramy wszyscy, jeśli tak bardzo się podzielimy, że połączenie będzie już niemożliwe. Tylko jak temu zapobiec? I czy możliwa jest narodowa zgoda, jeśli tylko jedna strona pójdzie drogą kompromisu? A jeśli nie, to jak żyć, panie premierze? Jak żyć?

PiS przegłosował przekazanie 1 mld 260 mln zł TVP i Polskiemu Radiu

22 Lu

Znowu pod osłoną nocy PiS przeprowadził głosowanie nad budzącą ogromne kontrowersje nowelizacją ustawy o opłatach abonamentowych. Pod tą niewiele mówiącą nazwą kryją się wymierne kwoty, tzn. 1 mld 260 mln zł dla mediów publicznych.

Przed głosowaniem w Sejmie toczyła się burzliwa debata. – „Na parę miesięcy przed jednymi i drugimi wyborami potrzebny jest 1 mld 260 mln zł, bo przecież za coś trzeba tę kampanię opluwania i zniesławiania opłacić” – powiedziała posłanka PO Iwona Śledzińska-Katarasińska. Podkreśliła, że „projekty poselskie nie podlegają konsultacji i dzięki temu, że to jest projekt poselski, nikt nam do tej pory wiarygodnie nie odpowiedział, jak to jest z tą uwagą Biura Analiz Sejmowych, że ten projekt podlega prawu Unii Europejskiej i jest niezgodny z tym prawem, i być może chodzi o pomoc publiczną”.

Michał Kamiński z PSL-UED stwierdził, że dodatkowe pieniądze dla mediów publicznych to „najdroższa w historii ciemnota wciskana Polakom”. – „Mamy zapłacić z kieszeni polskich podatników 1 mld 260 mln zł za te ohydne fanaberie, które 24 godziny na dobę na kilku kanałach telewizji publicznej wyprawiają się kosztem prawa, sprawiedliwości i przyzwoitości”.

Jacek Protasiewicz z klubu Nowoczesnej przypomniał stanowisko Rady Etyki Mediów w sprawie materiałów o prezydencie Gdańska Pawle Adamowiczu, które ukazały się w TVP przed jego tragiczną śmiercią. – „REM stwierdziła jednoznacznie, że autorzy publikacji manipulowali faktami, sugestiami i domniemaniami. A osobie, która była obiektem tych ataków, nie dano szans na obronę, by mógł swego dobrego imienia bronić w teoretycznie publicznych mediach. Od trzech ponad lat nie mamy wątpliwości, że wraz ze zmianą składu, a zwłaszcza programów publicystycznych i informacyjnych TVP rzetelność i uczciwość opuściły Woronicza oraz pl. Powstańców. 1 mld 260 mln zł to jest ogromna kwota – to 30 proc. kwoty, o którą wzrosły w budżecie środki na leczenie w ramach NFZ, w tym na leczenie chorób śmiertelnych” – powiedział Protasiewicz.

Ryszard Petru z Teraz! stwierdził, że „idea telewizji publicznej i misji publicznej mediów oczywiście jest nadal aktualna, ale w wydaniu TVPiS zmienił się w misję czysto partyjną. PiS niestety za pomocą prezesa TVP Jacka Kurskiego udowodnił, że telewizja może być źródłem zła, manipulacji, siania nienawiści i kłamstwa i za to wszyscy my podatnicy płacimy na co dzień”.

Andruszkiewicz może być ruską wtyką

4 Sty

>>>

Składamy wniosek do ABW o udostępnienie informacji, czy wobec pana wiceministra Adama Andruszkiewicza przeprowadzono czynności operacyjno-rozpoznawcze w zakresie szpiegostwa – poinformował na konferencji prasowej poseł PO Cezary Tomczyk. W raporcie węgierskiego think tanku znalazł się na liście osób, które mogą być rosyjskimi agentami wpływu w Polsce. A jako wiceminister cyfryzacji ma pomagać pełnomocnikowi rządu ds. cyberbezpieczeństwa. – Sprawa jest bardzo poważna i musi zostać wyjaśniona – dodaje poseł Marcin Kierwiński. W czwartek pojawiła się informacja, że Andruszkiewicza rekomendował Kornel Morawiecki, który ostatnio zaskakiwał prorosyjskimi wypowiedziami.

Andruszkiewicz współpracownikiem rosyjskich służb?

– To nie tylko nacjonalista, były szef Młodzieży Wszechpolskiej, to także człowiek, który neguje obecność wojsk amerykańskich w Polsce. Okazuje się, że to nie wszystko. Dwa lata temu opublikowany został raport węgierskiego think tanku, który pokazuje listę nazwisk polskich polityków, którzy mogą być rosyjskimi agentami wpływu w Polsce i jedną z tych osób jest właśnie poseł Adam Andruszkiewicz. Na tej liście znalazł się także Mateusz Piskorski, który został już jakiś czas temu aresztowany przez ABW – oburza się poseł PO Cezary Tomczyk.

Dlatego politycy Platformy postanowili złożyć wniosek do ABW o „udostępnienie informacji, czy wobec pana wiceministra Andruszkiewicza przeprowadzono czynności operacyjno-rozpoznawcze w zakresie, o którym mowa w art. 5 ust. 1 i 2 o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Agencji Wywiadu, m.in. w zakresie szpiegostwa”.

– Sprawa jest bardzo poważna, dotyczy wiceministra cyfryzacji, który dzisiaj jest w resorcie, gdzie zgromadzone są dane wszystkich Polaków. Ten człowiek jest wymieniany na liście razem z ludźmi, którzy siedzą w areszcie w związku z zarzutem szpiegostwa na rzecz Federacji Rosyjskiej. Sprawa jest poważna, musi zostać wyjaśniona i żądamy takich wyjaśnień od ABW natychmiast – dodaje Tomczyk.

Posłowie opozycji domagają się także udostępnienia informacji na ten temat. – Wydaje się naturalne, że w przypadku osoby tak kontrowersyjnej ABW powinna dokonać jej dokładnego sprawdzenia. Wnioskujemy, aby udostępniła informację, w jaki sposób, w jakim okresie było dokonane i co było efektem. Czy podejmując decyzję premier zapoznał się z tym raportem i wziął go pod uwagę? – pyta Marcin Kierwiński.

Wiceminister polecony przez Kornela Morawieckiego?

Adam Andruszkiewicz został nominowany na wiceministra cyfryzacji ostatniego dnia 2018 roku. Czy wpływ na taką decyzję miał ojciec premiera, Kornel Morawiecki? W rozmowie z „Super Expressem” powiedział, że rozmawiał z synem na temat Adama Andruszkiewicza, który jeszcze do niedawna należał do koła Wolni i Solidarni. A przewodniczącym tego koła jest właśnie Kornel Morawiecki. Obaj politycy do Sejmu weszli z list Kukiz ’15.

– Wiedziałem, że pan premier chce w jakiś sposób skorzystać z kontaktów Andruszkiewicza, które ten prowadzi w mediach społecznościowych – mówił w „Super Expressie” Kornel Morawiecki.

Poseł PO Marcin Kierwiński przy okazji pyta: – Z jakich jeszcze kontaktów chciał korzystać premier? Sprawa jest poważna, bo dotyczy potencjalnego wpływu służb obcych państw na polski rząd. Tym bardziej, że wiceminister Andruszkiewicz ma pomagać pełnomocnikowi rządu ds. cyberbezpieczeństwa. A wiadomo, że zwłaszcza służby zza naszej wschodniej granicy bardzo dużo inwestują w kwestie cyberbezpieczeństwa, cyberwojny i wpływu, który można wywierać za pomocą nowoczesnych technik.

– Przypomnijmy w tym kontekście, że z wypowiedzi posła Kornela Morawieckiego wynika, że nie do końca prawdą jest to, że Rosja napadła na Ukrainę, że zbliżenie z Rosją to interes Polski, że chce otworzyć ludzi na sprawę rosyjską. Czy elementem takiego otwarcia jest polecenie i nominacja pana Andruszkiewicza? – dodaje Kierwiński.

Duda razy cztery i Morawiecki z rozdymanym ego na dokładkę

25 Gru

Arłukowicz: PAD szkodzi Polsce. Prowadzi Polskę do Polexitu

– Prezydent do tej pory nas głównie kompromitował, teraz szkodzi Polsce. Prowadzi Polskę do Polexitu. Mówię to w pełni świadomie. Prezydent szkodzi Polsce, kiedy mówi o tym, że UE zagraża naszej suwerenności – stwierdził Bartosz Arłukowicz w „Kawie na ławę” TVN24.

Czarzasty: PAD zachowuje się jak małe dziecko

– Żenujące zachowanie pana prezydenta. Jeżeli minister Dera mówi jeszcze: prezydent podpisał coś, z czym się nie zgadza bo bał się kary finansowej, to to jest już tak naprawdę nierozsądne, że przed Wigilią tego inaczej nie nazwę. Ja myślę, że prezydent Andrzej Duda zachowuje się jak małe dziecko – stwierdził Włodzimierz Czarzasty w „Śniadaniu w Polsat News” Dariusza Ociepy.

— JACEK NIZNKIEWICZ O WYWIADZIE PREZYDENTA DLA 300 I WP – pisze w RZ: “Pierwszy obywatel RP, zarzucając byłemu premierowi antypolskość, postawił się w jednym szeregu obok Krystyny Pawłowicz, Dominika Tarczyńskiego czy Antoniego Macierewicza. To osoby, które dla PiS są problemem przed wyborami i zwykle wówczas usuwa się je w cień. Ale prezydent antynunijnymi wypowiedziami dał opozycji prezent przed wyborami do PE i tylko umocnił ją w przekonaniu, że jego słowa sprzed miesięcy o UE jako wyimaginowanej wspólnocie nie były przypadkiem”.
rp.pl

>>>

Miłość w czasie zarazy PiS

19 Gru

Kondycja dobrze znanej w Polsce Grupy Azoty spada w zastraszającym tempie. Doszło do tego, że stała się czarną owcą wśród spółek skarbu państwa. Przez trzy lata jej wartość spadła aż o 68 proc. Ostatni rok to już kompletna klapa. O intymnych problemach spółki w publikacji „Grupą Azoty trzęsie kobieta  bez kompetencji?, po tym jak kompromitującymi okolicznościami niepowodzeń Azotów zainteresował się „Fakt”.

Dziennik napisał  o wielkiej miłości jaką zapałał do swojej asystentki  Agnieszki Sorbickiej-Krasinkiewicz, prezes Wojciech Wardacki. Uczucie tak ponoć nim zawładnęło, że zapomniał nie tylko w względach ostrożności ale w ogóle przestał myśleć o firmie, a cały zarząd firmą scedował na panią Agnieszkę. Ta ostro zabrała się do zarządzania, a tego było już za wiele Pracownicy zaczęli się buntować, niektórzy nawet odchodzić.

Członkowie zarządu alarmowali premiera i CBA…. Długo bez reakcji.

„Prezes zamiast zająć się doglądaniem najważniejszej inwestycji, jaką jest PDH (nowa spółka, której współwłaścicielem są Azoty) zajmuje się relacjami damsko-męskimi, nie zważa zupełnie na to, jakie zamieszanie może wyniknąć z tego, że wykorzystuje bezpośrednią zależność służbową” –  można było już w listopadzie przeczytać, na którymś z internetowych portali.

„Fakt” zasypał w tej sytuacji spółkę konkretnymi pytaniami na temat kompromitującej i szkodliwej dla firmy relacji prezesa z asystentką.

Wtedy  oświadczenie wydał mec. Piotr Sadownik z kancelarii Gide Loyrette Nouel, którą wynajął do tej sprawy Wardacki i Grupa Azoty: „Pragnę potwierdzić, iż pomiędzy Panem Prezesem Wojciechem Wardackim, co sugeruje Pani Redaktor w swych pytaniach oraz Panią Agnieszką Sorbinicką-Krasinkiewicz  nie zachodzą jakiekolwiek relacje, które w najmniejszym choćby stopniu mogłyby uprawdopodabniać tezy, jakie zawarła Pani Redaktor w swych pytaniach”.

Dziennik jednak nie odpuścił i  powołując się na świadków przypomniał, jak 6 kwietnia 2018 r.. w warszawskim hotelu Westin  gdy zakończyła się dwudniowa Rada Grupy Azoty, kochankowie sądząc, iż współpracownicy hotel opuścili oddali się miłosnym igraszkom i to wcale nie na stronie.. „Otworzyła się winda, a tam prezes obściskujący się i całujący z panią Agnieszką” – opowiada Faktowi  jego rozmówca.

Początek sierpnia 2018 r.- kolejna wpadka.  W niemieckim mieście Grupa Azoty finalizowała przejęcie niemieckiej firmy Compo. W dniach 2 i 3 sierpnia delegacja dopinała umowę. Z wewnętrznej korespondencji wynika jednoznacznie: obecność prezesa wymagana była tylko 2 sierpnia wieczorem i 3 sierpnia rano. I on jednak i jego asystentka do Frankfurtu polecieli na cztery dni. Czuli się pewnie, bo ich delegacje rozliczają inne spółki: prezesa rozlicza centrala, panią Agnieszkę – ZCh Police – dowiadujemy się z dziennika.

Pech zakochanych jednak nie opuszczał, bo trzymających się za ręce spotkała ich na ulicy… cała grupa robocza z Azotów!  To prezesa bardzo zdenerwowało tak dalece, że po powrocie zdegradował uczestników wyjazdu.

„Ta grupa nie miała życia. Kłody pod nogi to mało powiedziane” – opowiada dziennikarce współpracownik prezesa. Dyrektor biura prawnego, gdy dopytywała o rolę asystentki w firmie, została… przeniesiona na stanowisko specjalistki, a jej wynagrodzenie obniżono o niemal 8000 zł.

Dziennik  z ironią podkreśla, że zakochany  prezes powołał coś na kształt komisji śledczej, która ma tropić wpisy o jego relacji z asystentką na specjalistycznym portalu chemicznym. Zawiadomił też o tych wpisach policję w Policach i prokuraturę w Szczecinie.

Pani Agnieszka tymczasem rezonu nie traci. W swoim stylu nadal wysyła członkom zarządu maile w tonie nieznoszącym sprzeciwu.