Pomocnik PiS Falenta, Krystyna Pawłowicz, nacjonalizacja i konwencja PiS

10 Mar

Za zlecanie kelnerom nagrań polityków rządu PO-PSL oraz innych osób publicznych został prawomocnie skazany na 2,5 roku więzienia w grudniu 2017 roku. Przez wiele miesięcy starał się uniknąć odsiadki. Gdy jego prawnicy wyczerpali możliwości odroczenia wyroku za organizację podsłuchów VIP-ów w warszawskich restauracjach, a wniosek o ułaskawienie spotkał się się z negatywną opinią prezydenta, rozpłynął się w powietrzu. Marek Falenta, bo o nim mowa, główny bohater tzw. afery podsłuchowej poszukiwany jest listem gończym, a odnalezienie skazanego przedsiębiorcy ma być jednym z pierwszych zadań nowego szefa Centralnego Biura Śledczego Policji. Wokół zniknięcia Falenty pojawiło się wiele przypuszczeń, w tym o jego mocodawcach.

Krytyczny wobec Platformy Obywatelskiej prawicowy dziennikarz Witold Gadowski zasugerował służbom poszukiwanie Falenty w Moskwie. W Komentarzu Tygodnia dla „Sieci” zasugerował, że miejsca pobytu Falenty „nie jest w stanie […] stwierdzić także polska policja”. „Służby specjalnej troski, polskie służby specjalnej troski. Musimy im bardzo pomagać, żeby sobie nie połamali zębów, potykając się o własne nogi. No to pomogę służbom. Szukajcie pana Marka Falenty w Moskwie. Tam spójrzcie, w której dzielnicy przebywa, bo przebywa właśnie tam. To ciekawe, sprowadzał węgiel z Rosji, wpadł w dość duże długi wobec kompanii rosyjskich eksportujących do Polski węgiel i teraz jego dzieło przejęła kompania rosyjska z Sułek” – mówił.

Z tajemniczego zniknięcia zadrwił Bartłomiej Sienkiewicz:

Ktokolwiek faktycznie stoi za zniknięciem Falenty, cień podejrzeń pada na ekipę rządzącą, która skorzystała na aferze. Rosyjski wątek w sprawie też wydaje się prawdopodobny, tym bardziej, że Rosja skorzystała na politycznej destabilizacji po aferze podsłuchowej. Jakakolwiek okaże się prawda, każdy dzień poszukiwań Marka Falenty świadczy źle o państwie i jego służbach, które dopuściły do ucieczki skazanego. Czy wobec tego władzy naprawdę zależy na schwytaniu Falenty?

Tuż po wyborach samorządowych posłanka Krystyna Pawłowicz zadecydowała o zaprzestaniu komentowania bieżących spraw za pośrednictwem Twittera. Miało to związek z krótkotrwałą próbą odejścia Prawa i Sprawiedliwości od reprezentowania skrajnych poglądów po zorientowaniu się, że antyuchodźczy materiał wyborczy, który opublikowała partia bardziej zaszkodził, niż zmobilizował wyborców. Od tego czasu Prawo i Sprawiedliwość zdołało powrócić do skrajnej narracji, a  posłanka Pawłowicz wielokrotnie złamała swoje postanowienie.

Tym razem Krystyna Pawłowicz znów zaszokowała. Opublikowała serię wpisów komentujących dzisiejszą regionalną konwencję Prawa i Sprawiedliwości w Jasionce, podczas której szef sztabu wyborczego Tomasz Poręba przedstawił 12-punktową Deklarację Europejską PiS, a swoje przemówienie wygłosił Jarosław Kaczyński. I to właśnie do słów prezesa PiS odnosił się obraźliwy wpis posłanki. 

Pawłowicz znów posunęła się za daleko w swoich komentarzach. Wróciła do starego, dobrego straszenia Niemcami, „seksualizacją” dzieci, „homolobby”, Unią Europejską i uchodźcami. W steku kłamliwych oszczerstw skomentowała wczorajsze Disco Przeciw Nienawiści, demonstrację zorganizowaną przez Międzynarodowy Strajk Kobiet. Środowiska kobiece protestowały przeciwko nienawiści wobec kobiet, domagały się też zmiany nazwy Ronda Dmowskiego na Rondo Praw Kobiet. Pawłowicz, reprezentantka kobiet w Sejmie, wyśmiała ten postulat używając określenia “rondo cipek”. Posłanka obnażyła tym samym porażającą ignorancję wobec problemu przemocy i nienawiści w stosunku do kobiet.

Członkini Prawa i Sprawiedliwości, oprócz słów krytyki, oczywiście spotkała się głosami poparcia od najwierniejszych fanów. Ludzi, sprawiających wrażenie żyjących w matrixie, gdyż żadna przytoczonych przez Pawłowicz „odpowiedzi opozycji” na Deklarację Europejską PiS nie stanowi zagrożenia.

Prawo i Sprawiedliwość przeszło do politycznej ofensywy próbując zarzucić przeciwnikowi atak na rodzinę. Politycy  partii rządzącej nie mogli się nachwalić, jak bardzo stawiają na wsparcie ognisk domowych, którym wszelkie owoce dobrej zmiany zostaną odebrane, jeśli tylko opozycja wygra wybory. Kiedy jednak przed kamerami trwa festiwal łudzenia wyborców, to w tym samym czasie po cichu PiS postanowił zadbać także o własną rodzinę.

Jeszcze nie tak dawno Joachim Brudziński powiedział mediom z zaskakującą szczerością, że “Jakbym chciał doposażyć rodzinę, to nie byłbym parlamentarzystą, tylko trafiłbym do zarządu jakiejś dużej spółki Skarbu Państwa”Słowa te oddają mentalność partii rządzącej, która podjęła właśnie działania w kierunku zwiększenia liczby intratnych posad, które będzie można obsadzić “swoimi”. Już wkrótce grono gotowych do obsadzenia zasili nowe spółki Skarbu Państwa. Rząd zdecydował bowiem o przekazaniu kolejnych 2 mld zł premierowi na prowadzenie nacjonalizacji firm.

Dzięki temu posunięciu Polska będzie umacniała się na pozycji niekwestionowanego lidera w Unii Europejskiej, jeśli chodzi o udział państwowej własności w gospodarce, co znajduje odbicie w raportach OECD. Nie bez znaczenie pozostaje fakt, że dziś sektor publiczny wytwarzaja 21% Polskiego PKB, a giełdowy indeks WIG-20 w aż około 70% wynika z notowań państwowych spółek. W 20 największych spółkach na giełdzie większość bowiem stanowią podmioty pod kontrolą Skarbu Państwa. Z takiego stanu rzeczy wynika przede wszystkim ogrom politycznie kontrolowanych posad i zarazem ryzyko gospodarcze powstające z błędnych decyzji motywowanych politycznie lub zwykłej niekompetencji partyjnych nominatów.

Forum Obywatelskiego Rozwoju w swojej analizie ostrzega, że od 2016 roku rząd PiS realizuje pod propagandowym hasłem „repolonizacji” bezprecedensowy w ostatnim trzydziestoleciu proces upolityczniania gospodarki. Do tego dochodzi niemal całkowite wstrzymanie prywatyzacji:

Przyjęta przy stosunkowo ograniczonym zainteresowaniu medialnym 21 lutego 2019 roku nowelizacja ustawy o zasadach zarządzania mieniem państwowym ma zapewnić nowe źródło finansowania repolonizacji. Ma powstać Funduszu Inwestycji Kapitałowych, który zasilać będą wpłaty z zysku spółek Skarbu Państwa oraz 30 % dywidend z akcji należących do Skarbu Państwa. Rząd chce przeznaczyć na to kwotę 1,83 mld zł rocznie, którą mogą jednak podbić dotacje celowe z budżetu.

Eksperci FOR ostrzegają, że w roku wyborczym rządzący mogą użyć te środki na działania kampanijne poprzez przeznaczenie ich “na ratowanie albo tworzenie firm w newralgicznych dla rządzącej partii okręgach”.

Poprzez politykę nacjonalizacji PiS powtarza jednak historyczne błędy Polski. Poprzedni ustrój upadł w znacznie mierze właśnie z powodu nieefektywności państwowego zarządu mieniem. Czasy może się zmieniły, ale nie mechanizmy gospodarcze, przez co ciężko oczekiwać, aby te same metody dały nagle zupełnie odmienne rezultaty.

Jednak nie o wzrost gospodarczy w repolonizacji chodzi. Stanowiska dla członków struktur i potężna władza są wystarczającym argumentem. Znacjonalizowane spółki można użyć bowiem na wiele innych sposobów, co pokazały taśmy Jarosława Kaczyńskiego, gdzie to zrepolonizowany Pekao miał dać kredyt na wieżowce Srebrnej, czyli wzbogacić na końcu “partyjną familię”. Tym samym, kiedy rządzący tak hucznie mówią o trosce o polskie rodziny, to tak naprawdę w swoich działaniach dążą przede wszystkim do obrony interesów własnych i swoich politycznych dworów.

Dla Kaczyńskiego i Morawieckiego zakaz handlu w niedzielę to nie kwestia ideologii, lecz pragmatyki politycznej. Chętnie by się z niego wycofali, ale boją się reakcji biskupów i „Solidarności”.

Wygląda na to, że zakaz handlu w niedzielę stanął pisowskiemu rządowi kością w gardle. Zgodnie z przewidywaniami zarówno ekspertów, jak i ludzi kierujących się zdrowym rozsądkiem przymusowe zamknięcie sklepów w jednym z siedmiu dni tygodnia przyniosło niekorzystne skutki dla całej branży, w tym także dla małych sklepów rodzinnych, którym rzekomo miało pomóc.

Władze, które wcześniej robiły dobrą minę do złej gry, mówiąc „Polacy, nic się nie stało”, teraz zaczęły to już przyznawać. Sam premier Mateusz Morawiecki w TVN24 powiedział: „Takie rozwiązanie spełnia z jednej strony pewne funkcje społeczne, związane z pracownikami, którzy wcześniej chodzili do pracy w ten dzień, a teraz nie. Ma też funkcje gospodarcze, jak promocja polskiego handlu. W Polsce to niepolskie sklepy wielkopowierzchniowe i galerie dominują. Cichym marzeniem było, aby polskie małe sklepy rosły w siłę. Pierwsze analizy pokazują, że niekoniecznie się tak stało. Za parę tygodni będziemy mieli dokładniejsze analizy w tym względzie”.

Za kilka tygodni? Akurat! Gdyby już teraz nie mieli twardych danych i gdyby nie zdawali sobie sprawy ze szkód, jakie wyrządzili, premierowi te słowa przez usta by nie przeszły. Rząd nadal prężyłby muskuły i zapewniał obywateli, że dzięki „dobrej zmianie” Polska kroczy od sukcesu do sukcesu. Skoro premier dziś mówi to, co mówi, to znaczy, że zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji i przygotowuje swój elektorat, a przede wszystkim biskupów i związkowców z „Solidarności”, którzy zakazu się domagali, do zmiany linii. Być może trzeba się będzie wycofać z uchwalonego już rozszerzenia zakazu handlu na wszystkie niedziele miesiąca, wracając do wersji obowiązującej w zeszłym roku – dwie niedziele handlowe i dwie z zakazem.

Jak to było u bratanków

Komentatorzy przywołują przykład Węgier, gdzie niedzielny zakaz handlu też obowiązywał od marca 2015 r., lecz po zaledwie roku, w obliczu niezadowolenia obywateli, rząd Viktora Orbána wycofał się z niego rakiem.

Pod wieloma względami sytuacja na Węgrzech rzeczywiście była podobna. Ale były też istotne różnice. Podobnie jak w Polsce, gdzie do zakazu parło nie decyzyjne centrum PiS, lecz związkowcy i biskupi, w Budapeszcie zakaz nie był elementem programu rządzącego Fideszu, lecz koalicjantów z małej partyjki chrześcijańskich demokratów, która w praktyce pozbawiona jest jakiegokolwiek znaczenia. W polityce węgierskiej waży na pewno mniej niż „Solidarność” i Kościół w polityce polskiej. Dlatego Orbánowi o wiele łatwiej było się ze szkodliwego prawa wycofać niż Morawieckiemu, który musi się liczyć ze sprzeciwem potężnego lobby religijno-związkowego.

Po drugie zaś Orbán cofnął się nie z powodu negatywnych konsekwencji gospodarczych, lecz grożącego mu referendum, które mogło okazać się wielką prestiżową klęską rządu. Co oczywiście nie znaczy, że takich negatywnych konsekwencji nie było. Węgierscy eksperci stwierdzili, że w efekcie zakazu, który utrudnił życie i klientom, i właścicielom sklepów, „ruch przeniósł się do dużych supermarketów i dyskontów, zaś małe placówki handlowe stały się miejscem okazjonalnych, awaryjnych zakupów o niskiej wartości”. W rezultacie więc stracili wszyscy, także małe sklepy rodzinne, którym nowe prawo rzekomo miało pomóc. Sytuacja wypisz wymaluj taka sama jak w Polsce.

Gra w kotka i myszkę: jak zorganizować referendum?

Była jednak też istotna różnica: węgierskie prawo przewiduje, że 200 tys. obywateli może zainicjować referendum, którego wynik jest obligatoryjny. Parlament nie ma tu nic do gadania. Nie może się na referendum nie zgodzić i nie może jego wyniku zignorować. Po głosowaniu zaś przez trzy lata nie może uchwalić prawa, które byłoby z wynikiem referendum sprzeczne.

Opozycyjna partia socjalistyczna postanowiła więc z tej sprawy uczynić polityczny taran, którym chciała dokonać wyłomu w murze fideszowskiej twierdzy, a Viktor Orbán chwytał się wszelkich możliwych kruczków, by do tego nie dopuścić.

Żeby inicjatorzy referendum mogli przystąpić do zbierania 200 tys. podpisów, najpierw węgierski odpowiednik Państwowej Komisji Wyborczej musi orzec, że pytania są poprawnie sformułowane i spełniają wymogi prawne (niedozwolone są m.in. pytania dotyczące konstytucji, wiele sfer jest też z referendum wyłączonych, nie można np. głosować nad budżetem czy programem rządu). Orbán wykorzystał przepis mówiący, że komisja wyborcza w danej chwili może oceniać tylko jedno pytanie dotyczące danej sprawy – jeśli kilka podmiotów wystąpi z inicjatywą referendum na ten sam temat, oceniane jest tylko pytanie tego, kto zgłosi się jako pierwszy, a pozostałe wnioski są odrzucane.

Przez dobre pół roku trwała więc zabawa w kotka i myszkę: socjaliści i przedstawiciele innych sił opozycyjnych usiłowali w komisji wyborczej złożyć do oceny pytanie referendalne, by móc przystąpić do zbierania podpisów, ale za każdym razem ubiegały ich jakieś nieznane, prywatne osoby – „słupy” władzy – które składały pytania dotyczące tego samego. Komisja odrzucała więc wnioski opozycji, a następnie rozpatrywała te złożone przez „słupy” – na końcu zawsze okazywało się, że ich pytania zawierały jakieś wady prawne, które nie pozwalały na poddanie ich pod referendum.

Na początku 2016 roku doszło nawet do aktu przemocy, kiedy grupa łysych osiłków fizycznie zablokowała przedstawicielowi socjalistów dostęp do biura komisji wyborczej, umożliwiając innej osobie – nawiasem mówiąc, żonie jednego z burmistrzów partii rządzącej – złożenie własnego pytania jako pierwszej. Policja wszczęła śledztwo i nawet ustaliła tożsamość przynajmniej części z goryli (stwierdzono, że byli już w przeszłości karani, jeden za napaść i rabunek z bronią w ręku), ale „nie udało się” stwierdzić, kto ich wynajął. Ponoć jakaś anonimowa pani. Po pół roku śledztwo  umorzono, bo policja uznała, że blokada nie nosiła znamion czynu zabronionego.

Ostatecznie jednak opozycji udało się pokonać piętrzone przeszkody i zainicjować zbieranie podpisów pod wnioskiem o referendum. Socjaliści zamierzali głosowanie przekształcić w sąd nad całokształtem rządów Fideszu. Wiedząc, jak się to skończy, Viktor Orbán wycofał się więc w kwietniu 2016 roku z niedzielnego zakazu handlu. Referendum stało się bezprzedmiotowe i nie odbyło się.

Czy czeka nas zgniły kompromis?

Jak widać, różnica między sytuacją w Polsce i na Węgrzech jest spora. Nad PiS-em nie wisi groźba głosowania, które może doprowadzić do jego klęski. Owszem, w tym roku odbędą się wybory – nawet dwukrotnie – ale zakaz handlu nie będzie przedmiotem głosowania, co najwyżej może stać się jednym z argumentów w kampanii, i to nie tym najbardziej znaczącym. Badania jednak wskazują, że polska opinia publiczna – podobnie jak swego czasu węgierska – jest coraz bardziej negatywnie nastawiona do zamykania w niedzielę sklepów, a zwłaszcza centrów handlowych, które dla wielu rodzin były ulubionym miejscem spędzania czasu w ten dzień.

Co więc weźmie górę w Polsce – argumenty ekonomiczne i nastawienie opinii publicznej czy naciski związkowców i biskupów? Myślę, że wyjaśni się to w najbliższych tygodniach. Osobiście obstawiałbym wariant kompromisowy – czyli powrót do zeszłorocznego modelu „panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek”. Czyli dwie niedziele dla pana Boga i „Solidarności” – i dwie dla obywateli. Sęk w tym, że ten kompromis na dłuższą metę nie usatysfakcjonuje żadnej ze stron, więc ideologiczna wojna będzie się tlić dalej. Aż do następnej próby sił.

Waldemar Mystkowski pisze o konwencji PiS w Rzeszowie.

Najbliższe wybory w kraju dotyczą Parlamentu Europejskiego, wydawałoby się, że partia rządząca powinna skupiać się na porządku europejskim i tym, co by do niego ewentualnie wnieść. Ale nie PiS, które broni swego „porządku” w kraju, czyli władzy, bo gdy ta wypadnie im z rąk, będą odpowiadać za bezprawie, które jest owym pisowskim „porządkiem” oraz – o czym jeszcze mało wiemy – za afery, które ujawniają się przez przypadek, jak afery KNF, NBP czy K-Towers.

Aby Polska była normalna i miała przed sobą przyszłość w porządku cywilizacji zachodniej, demokratycznej, musi wyczyścić się z afer PiS. Najlepiej – wcześniej, bo później możemy doczekać, iż będziemy walczyć o niepodległość, utrata suwerenności państwowej nie jest wcale taka trudna.

PiS zrobił spęd swoich kadr partyjnych w Rzeszowie, które nazwał konwencją. Przemówienie Kaczyńskiego jak zwykle było politycznie i intelektualnie anemiczne, „siła” retoryki prezesa zasadza się na tym, że wynajduje wrogów i dzięki nim zyskuje to, iż jakiś czas kursują w narodzie jego złote myśli.

Prezes postraszył, iż opozycja – czytaj: Platforma Obywatelska – odbierze socjał, słynne 500 plus. Otóż Platforma ani Bruksela nie odbiorą. 500 plus weszło już na stałe do wydatków sztywnych. 500 plus może zostać zlikwidowane tylko przez inflację, a ta grozi, gdy PiS utrzyma się u władzy. Polsce grozi los gorszy od Grecji, a to z jednego zasadniczego powodu, nie mamy zabezpieczenia w euro, bo nie należymy do strefy euro.

Jeżeli opozycja coś „odbierze”, to przywróci trójpodział władzy i Konstytucję. Na początku będzie problem z Andrzejem Dudą, gdyż ten nie jest strażnikiem Konstytucji, stale ją łamie.

Z rzeszowskiej konwencji na dłużej zostanie zapamiętane, iż prezes postraszył dziećmi, otóż według niego u dzieci w wieku 0-4 lat (cytat) „ma być podważana kwestia tożsamości chłopców i dziewczynek”. W jaki sposób? – prezes nie powiedział. Czyżby zamieniano dzieciom narządy płciowe? Świadomość seksualna jest absorbująca od najmłodszych lat i należy jej uczyć dzieci wraz z nauką czytania, bo wiedza ma służyć, a PiS chciałby tę wiedzę odebrać, bo analfabetyzm służy takim jak oni ciemnogrodzianom.

Na konwencji PiS, która miała dotyczyć eurowyborów, najmniej poświęcono czasu Unii Europejskiej, choć została przyjęta 12 punktowa „Deklaracja Europejska”, która jest słuszna aż do bólu, ale przyjęta przez PiS jest groteskowa.

Pierwszy zadeklarowany punkt to „Europa Wartości”. Może prezes Kaczyński nie wie, iż fundamentem Unii Europejskiej są wartości demokratyczne, a pisowska Polska jako pierwsza i na razie jedyna jest sądzona w Trybunale Sprawiedliwości UE za niszczenie niezależności sądownictwa. Groteska? Tylko PiS potrafi deklarować coś, co jest im ideowo obce.

PiS także deklaruje, iż „wynegocjujemy korzystny dla Polski nowy budżet UE”. Bez żadnych przyjaciół w UE (nawet Węgry Orbana się odwróciły), zmarginalizowani, wrodzy do największych, jak Francja i Niemcy, chcą coś uzyskać.

Ta cała deklaracja jest tylko propagandą, bo gdyby miało stać się nieszczęście dla Polski i PiS wygrał eurowybory oraz parlamentarne, żaden punkt nie zostałby zrealizowany, a deklaracja sprowadziłaby się do tylko jednego punktu nie ujętego w niej, mianowicie do Polexitu. Kaczyńskiemu UE przeszkadzałaby w autorytaryzmie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: